Geplaatst op

Zieke kindjes in de opvang, hoe gaat dat?

Zodra de R in de maand komt merk ik het meteen, hoe stom dat ook klinkt, het is ieder jaar weer waar… 
De deuren staan niet meer de hele dag open, ramen worden vaker gesloten en ook de verwarming springt weer aan. Heel bewust lucht ik iedere dag minstens 2 keer de ruimte wanneer wij naar school zijn. Maar het is niet te voorkomen zo lijkt het. Zieke kindjes. 

De doekjes zijn niet aan te slepen voor al die liters snot die uit die kleine, schattige kinderneusjes komt lopen. Regelmatig moet ik me in vreemde bochten wringen om de hoestbuien recht in mijn gezicht te ontwijken en dan heb ik het nog niet gehad over al die snotgezichtjes die ik de hele dag aan het poetsen ben. Want om een doekje vragen doen/kunnen ze meestal nog niet en om er toch vanaf te zijn wrijven ze even onder hun neus langs met hun mouw of hand. Resultaat een heel snotspoor over de wang. 

Ik maak zeer regelmatig het speelgoed en alle meubels schoon, aan de hygiëne kan het dus niet liggen. Maar wat we er samen ook aan doen, er is geen ontkomen aan. En hoe vervelend het ook is, ze bouwen er wel weerstand van op. Naarmate de kindjes ouder worden merk ik het ook wel, ze zijn minder snel ziek dan voorheen. Toch nog een voordeel 😉

Maar hoe gaat dat nu? Zo’n ziek kindje in de opvang? Dat is een van de vele vragen die ieder gezin bij de kennismaking stelt. Mag een ziek kind bij mij komen? Het antwoord is niet direct met JA te beantwoorden. Er zijn verschillende dingen waar ik rekening mee moet houden. 
Maar een ding is zeker, zodra het zieke kind alle aandacht van mij voor zichzelf nodig heeft kan ik niet meer de hulp bieden die het kindje nodig heeft. Er zijn immers nog meer kinderen die mijn aandacht nodig hebben. Dat is dus altijd mijn graadmeter. 

Koorts? Hoe ga ik daarmee om? Mijn ervaring is dat ik hier weinig over kan vastleggen. Een kind met 39 graden koorts kan zich verder prima voelen terwijl een kind met 38,5 graden koorts heel beroerd kan zijn. Koorts is voor mij dus niet direct de graadmeter. Wel heb ik voor mijzelf de grens van 39.5 aangehouden. Is een kind in mijn opvang terwijl het koorts heeft dan contact ik de ouders. Ik overleg, het kind hoeft niet altijd direct gehaald te worden. Ik kijk hierin vooral naar hoe het kind zich voelt. Huilt het veel? Dan is het in mijn opvang waarschijnlijk te druk voor dat zieke lijfje of het heeft behoefte aan papa/mama. Spuugt het en/of heeft het diarree? Ook dan vind ik dat het kind gehaald moet worden, niet perse voor het kind zelf, maar voor de hygiëne van de andere kinderen. 

Zoals je ziet is dat echt afhankelijk van de situatie en het kind. Maar ik trek wel een lijn en heb grenzen voor mijzelf. Besluit ik dat het kind gehaald moet worden dan is het ook verplicht het kind op te halen. Ik neem dit besluit niet voor mijn eigen belang, ik neem dit besluit voor het belang van het kind (en de andere kinderen of mijn eigen gezondheid). Een zieke gastouder heeft niemand iets aan 🙂

Geplaatst op

Mijn bakfiets is geen stint

12 september was het zo ver, ik voelde me een jarig kind. De splinternieuwe bakfiets voor 6 kindjes werd geleverd. Een ontzettend grote uitgave maar een uitgave die echt nodig was. De bakfiets waar ik op dat moment mee rond reed werd echt te klein. En met de koudere maanden voor de deur wilde ik alle 6 de kindjes (dus ook mijn eigen schoolgaande meiden) droog kunnen vervoeren. Niks zo vervelend als op school aankomen met natte kleren.

Gastouder met een bakfiets

De bakfiets is echt een mega uitvinding. Het vervoeren van kinderen gaat zo veel makkelijker dan bijvoorbeeld met een wandelwagen of bolderkar. Sneller ook. Ik vind het een must als je zelf schoolgaande kinderen hebt of wanneer je schoolgaande kinderen opvangt. Ook vind ik het veiliger. Alle kinderen zitten samen in de bakfiets, ze zitten bij elkaar en kunnen niet zomaar de straat oplopen zoals zou kunnen als we met z’n allen naar school toe zouden lopen. Ook zitten ze vast in gordeltjes of de jongere kindjes in de daar voorbestemde stoeltjes. Ik heb overzicht, heel fijn!

Toen ik de nieuwe bakfiets uitprobeerde kwam ik erachter dat hij begrensd is op 18km. Dat wist ik voor ik hem kocht al wel, maar nu kwam ik erachter hoe vlot je al aan die 18 km zit. Ik mopperde er wat op… met een lege bak zit je daar namelijk zo aan. En zeker als het regent wil ik graag doortrappen. Maar ik merkte al snel dat wanneer je een volle bak hebt die 18 km een prima grens is.

Toen kwam daar 2 weken na het ontvangen van mijn nieuwe bakfiets de dag van de leidster. 20 september 2018 een dag die niemand snel meer zal vergeten, de dag dat in Oss alles even stil stond. De dag dat de bakfiets in het nieuws kwam, later bleek het om een stint te gaan, de stint werd een bakfiets genoemd in sommige media. Die hele dag heb ik kippenvel gehad, heb ik een vervelend gevoel gehad wanneer ik alle kindjes in de bakfiets zette en ze even extra goed controleerde op de gordeltjes. Ook vroeg ik me af hoe veilig mijn bakfiets was…. Maar tegelijk besefte ik me dat niks veilig is voor zo’n groot gevaarte dat aankomt rijden met een grote snelheid. Brr! Heftig!

Mijn bakfiets is geen stint

Sindsdien kwamen de opmerkingen als ik (nog steeds vol trots) op de bakfiets door het dorp reed. Mensen vroegen aan mij of mijn bakfiets ook een stint was, mensen vroegen zich af of de bakfiets dan wel veilig was of ze hadden oordelen klaarliggen bijvoorbeeld dat ik onverantwoord was om wel door te blijven rijden (niet wetend wat het verschil is tussen de prachtige stint en mijn (net zo prachtige) bakfiets. Afgelopen week fietste ik door de winkelstraat en hoorde ik enkele mannen achter mijn rug om praten over de stint en zich afvragen of dit ook een stint was. Ze zagen mij stoppen en kwamen het vragen. Dat is tenminste fijn! Niet oordelen maar vragen hoe het zit. Ik heb de mannen vriendelijk uitgelegd dat ik met deze bakfiets zelf moet trappen (wel ondersteund met trapondersteuning, dat dan weer wel) en nog belangrijk zelf moet remmen.

Ik ben blij met de bakfiets, de kinderen genieten er ontzettend van en we hebben er in (vandaag precies) 1 maand tijd al bijna 200km mee gereden. Ik hoop dat er nog heel veel veilige, gezellige en gezonde fietsuurtjes bij mogen komen.

Geplaatst op

Bewuste keuzes, ik maakte ze in mijn opvang!

keuze gastouder

Iedere gastouder heeft een eigen visie, een eigen manier hoe ze tegen dingen aankijkt en een eigen aanpak die ze belangrijk vind. Iedere gastouder is dan ook uniek en voor ouders is het belangrijk te kijken wat bij ze past. Er is niet altijd een match. Daarom is het ook zo fijn dat er een breed aanbod aan gastouders en andere vormen van opvang is.

Bewust een gastouder kiezen

Ik zie mijn collega’s dan ook niet als concurrenten omdat ik heel anders werk dan mijn collega’s. De ouders die voor een collega kiezen doen dit bewust. Er is iets in die gastouder wat ze aanspreekt, iets dat ik zeer waarschijnlijk niet heb en/of niet kan bieden. Andersom is dat ook zo. De ouders die hun kindje(s) bij mij brengen hebben hier een bewuste keus in gemaakt, het voelde goed. Mijn benadering of visie sprak ze aan. Dat zouden ze waarschijnlijk bij een collega niet zo gevonden hebben en daarom is de keus voor mij gemaakt. Dat vind ik mooi!

Alles wat ik in mijn opvang toepas voelt voor mij heel vanzelfsprekend. Het hoort voor mij zo, het hoort bij mij en misschien nog wel belangrijker het maakt mijn opvang zoals hij is. Eerder deze week schreef ik een berichtje op Facebook over mijn opvang en de bewuste keuzes die ik gemaakt heb hierin. Ik bedacht me dat het voor mijn volgers en/of potentiele ouders waardevol kan zijn om te lezen hoe ik bepaalde dingen zie en waarom ik ze zo aanpak.

Speelgoed zonder batterijen en minimaliseren

Natuurlijk spelen we bij Koeties wat af. Zo’n 4 jaar geleden heb ik het besluit genomen om al het speelgoed met batterijen de deur uit te doen, het zijn allemaal extra prikkels, prikkels die er al zoveel zijn tijdens zo’n opvang dag. Als expert in hooggevoeligheid bij kinderen heb ik daarom een bewuste keus genomen deze prikkels te beperken door speelgoed met batterijen (dus licht en geluid) weg te laten in mijn opvang. Dit is 4 jaar later nog steeds zo, 95% van het speelgoed is zonder batterijen. De kinderen missen het niet en spelen met voornamelijk open eind materiaal. Open eind materiaal is heel stimulerend voor fantasiespel bij kinderen. Ik kan er ontzettend van genieten. Ik heb 4 jaar geleden ook de keus gemaakt om het aanbod te beperken, achter die keus sta ik ook nog steeds voor 100%. De kinderen spelen bewuster en langer met het materiaal dat er is.

Ik vind het belangrijk om kinderen dingen mee te geven. Respect voor mens, materiaal en de omgeving is hier ’n voorbeeld van. Maar ook kleine dingen als echt naar elkaar luisteren, samen aan tafel eten en op elkaar wachten. Wanneer een kindje iets nieuws kan sta ik hier echt even bij stil met de andere kinderen. Zo is er veel betrokkenheid binnen mijn opvang. Afgelopen maandag was er een dreumes die zijn eerste stapjes aan ons showde. Niet alleen ik maar alle aanwezige kinderen waren heel trots! Er werd geklapt, gejuicht en er was zelfs even een polonaise van enthousiasme met een blije dreumes voorop.

De allerkleinste hebben hier geen box. Ook dat is een bewuste keus. Ik vind het mooi om te zien hoe kinderen bij de baby gaan liggen, hoe voorzichtig ze ermee omgaan en hoe ze de baby aan zichzelf laten voelen, ze ontdekken elkaar en bouwen zo een mooie band op. De baby is echt onderdeel van onze opvang. De fles of een luier wordt aangegeven, een speentje of speeltje gepakt. En als de baby huilt is er altijd wel iemand in de buurt die even een kijkje komt nemen. Mijn eigen dochters vinden het fijn om even bij de baby te gaan liggen.  Zonde om dit alles te ontnemen door gebruik van een box, toch?

Bewust stilstaan bij elkaar

Als er een kindje naar bed gaat zeggen de andere kinderen even gedag, dit zijn we in mijn opvang gewend en de meeste kindjes doen dit al uit zichzelf. Ik vind het fijn voor het kindje dat gaat slapen, herkenbaar moment voor het slapen gaan. Zo komt het slapen niet zo onverwachts. Ook vind ik het prettig voor de kinderen die wakker blijven, ze weten zo dat ik even de ruimte uit ben om een kindje naar bed te brengen. Dat lijkt mij prettiger dan wanneer ik zomaar ineens verdwijn. Als een kindje slaapt houden we hier rekening mee door niet te gillen en stampen.

Ik vind het ook erg belangrijk dat een kind zichzelf kan zijn en dat kinderen leren door te spelen. Vroege voorschoolse programma’s zijn niet mijn ding. Natuurlijk bereid ik kinderen voor op school door allerlei activiteiten en educatieve bezigheden met ze te doen maar wel op hun niveau en binnen hun interesses. Het past niet bij mij om aan de slag te gaan met de boerderij terwijl een kind juist druk bezig is als poppenmoedertje. Ik ben meer van spontane momenten en gesprekken waar ik op in speel. Kinderen hebben een breed interesse gebied en zijn ontzettend leergierig voorgekauwd werk in (na mijn mening) in de peuter leeftijd niet nodig. Een kind leert veel meer wanneer ik inspeel op z’n interesses en spel op dat moment en van 100% aandacht. Immers: Alles wat je aandacht geeft groeit ♥.

Geplaatst op

Modderdag 2018

Vandaag, vrijdag 29 juni 2018, is het modderdag! Alweer zo’n dag waarvan je denkt WAT VOOR EEN DAG?
Ja precies, modderdag! Modderdag is door de IVN in het leven geroepen om kinderen kennis te laten maken met modder. Niet alleen met modder maar natuurlijk ook met de natuur. Want speel je met modder.. dan ben je in de natuur. 

Dit jaar is het prachtig (warm) weer om met water te flodderen. Geef de kinderen er wat aarde bij en ja hoor! Er ontstaat modder. 
Het ene kindje kijkt om zich heen en snapt totaal niet waarom de andere kindjes het zo leuk vinden om vies te worden terwijl een ander kind de grootste lol heeft met vies zijn en in modderplassen rollen. Dat laat weer zo mooi zien hoe uniek ieder kind is. En allemaal mogen ze er zijn! Prachtig toch?

Honderdduizenden kinderen in binnen- en buitenland zijn tegelijkertijd actief bezig met natuur.

Vandaag pakte wij het dus klein aan. Onze tuin heeft van die rubberen tegels liggen aan het einde van de glijbaan. Daar konden ze heerlijk als een soort van badje met water en modder flodderen, het ontstond spontaan en de verhalen die erbij kwamen waren nog veel spontaner. Zo leuk om af te kijken. Voor de kinderen is het prachtig dat ze een keer lekker mogen rond stampen en niemand ze waarschuwt dat ze op hun kleding of omgeving moeten letten. Ik genoot op mijn beurt van de lol die ze hadden met het ontdekken ervan en de verhalen die erbij kwamen. 

Veel foto’s heb ik niet omdat ik de privacy van mijn (gast)kinderen erg belangrijk vind. Maar ik heb er toch twee uit kunnen snijden 🙂

Meer weten over de modderdag? Kijk dan op de website van IVN

Geplaatst op

Koeties bestaat 5 jaar

in april 2013 hakte ik de knoop door en nam ik een (voor mijn gevoel) dapper besluit. Ik wilde kinderopvang vanuit mijn eigen woning gaan verzorgen. In de vorm van Gastouderopvang wilde ik aan de slag om mijn visie door te voeren. Ik wilde werken met kinderen en doen waar ik goed in ben. Koeties Gastouderopvang was geboren. 

Uiteindelijk was het 1 september 2013 zover! De deuren van Koeties Gastouderopvang gingen open. De eerste opvang dag was een feit. 
Inmiddels is er veel gebeurd, na 4 jaar in Ewijk zijn we in november 2017 verhuisd naar Druten. 

1 september 2018 bestaat Koeties Gastouderopvang dus vijf jaar. 
Dit gaan we natuurlijk niet zomaar voorbij laten gaan. De gezinnen die momenteel gebruik maken van mijn opvang hebben allemaal een uitnodiging ontvangen. Wij kijken er al erg naar uit! 

Geplaatst op

Het vergeten kind.


In 2018 doneren wij maandelijks een bedrag aan stichting het vergeten kind. Geen enkel kind verdiend het om alleen te zijn, gekwetst, misbruikt, mishandeld, verwaarloosd of “vergeten” te worden en/of alles wat hem/haar lief is achter te moeten laten. 

Het vergeten kind zorgt ervoor dat deze kinderen een veilig, warm en kindvriendelijke omgeving krijgen. Een omgeving waar ze zichzelf terug kunnen vinden, waar gespeeld en ontwikkeld kan worden.

Wil jij na het lezen van dit bericht ook iets doen voor deze kinderen? Jaarlijks is er een actie. Andere jaren kleurde wij al vlaggetjes, maakte we post-it huisjes… dit jaar zijn er sjaals met boodschappen om ze een hart onder de riem te steken. Voor €5,00 doneer je al een vlag met spreuk.

https://steun.hetvergetenkind.nl/bericht

Geplaatst op

Koeties Gastouderopvang gaat 11 december open in Druten!

Na vier ontzettend drukke weken waarin de tijd vooruit vloog en we elke dag weer trots de dag afsloten om alles wat er die dag weer gedaan was kunnen we eindelijk zeggen dat we klaar zijn! Dat is maar goed ook, ik was er klaar mee! Wat een rommel hebben we moeten doorstaan, veel tegenvallers en ontzettend veel fijne momenten met lieve vrienden en familie die ons kwamen helpen. Er is ontzettend hard gewerkt, als je ziet wat er in die 4 weken gebeurd is. Niet normaal! 

Koeties Gastouderopvang is klaar!

Maar we hadden een doel! Ik wilde zo snel mogelijk weer mijn werk kunnen doen, kindjes vermaken en op zien groeien wanneer de ouders aan het werk zijn. Ik mis het echt! Ondanks dat ik het erg moeilijk vond om in Ewijk te sluiten ben ik heel blij met de keus dat Koeties Gastouderopvang naar Druten is gegaan. Onze meiden zitten inmiddels alweer ruim ’n maand op ’t Geerke in Puiflijk en hebben het er zo naar hun zin, ze zijn ook heel trots en blij met het nieuwe huis. Een juiste keus voor ons alle 4 dus. 

Natuurlijk wil ik met jullie de opvang ruimte delen. Daarom gooi ik op 16 december van 14.00 – 16.00 uur de deuren open! Jullie zijn van harte welkom om een kijkje te komen nemen, vragen te stellen en wie weet wel een kennismakingsgesprek in te plannen! Steenakker 9 te Druten is ons adres. 

Wat ik had gehoopt, maar niet had verwacht is dat de opvang zo snel aandacht kreeg en ik alleen nog op maandag en donderdag één plekje vrij heb. Dus hebt u interesse? Wees er op tijd bij 🙂  Reserveren voor een ongeboren kindje is mogelijk wanneer de uitgerekende datum voor april 2017 ligt.

En dan nu met trots een aantal foto’s 🙂

 

 

Geplaatst op

GGD goedgekeurd!

GGD goedgekeurd!

Afgelopen 30 november was het zover… het moment waar ik al dagen naar toe leefde.. De GGD kwam!
Soms lees ik dat collega gastouders dit heel spannend vinden, dat kan ik begrijpen, er hangt toch best wat van die ene persoon en dat ene moment af. Maar ik keek er naar uit. Ik geloof in wat ik te bieden heb en geloof er ook in dat de GGD er niet is om iemand naar beneden te halen. Het is hun taak om ervoor te zorgen dat de rotte appels wegvallen, dat er aan de regels gehouden wordt EN dat de gastouder en omgeving kundig en veilig zijn voor het opvangen van kinderen. En zeg nu zelf? Dat willen we toch allemaal? 

Koeties Gastouderopvang: Vertrouwen in eigen kunnen

Ik sta 100% achter mijn Koeties Gastouderopvang, ook in Druten! Ik heb vertrouwen in mijn kennis en kunnen en sta helemaal achter mijn visie. Daarnaast weet ik dat de opvanglocatie schoon, rustig en veilig is. Niks te vrezen dus! En mocht er eens iets niet helemaal in orde zijn zou ik echt wel de ruimte krijgen dit aan te passen. Dus ook dan is er nog niks aan de hand. 

Na een heel gezellig gesprek over pedagogisch handelen, beleid en visie werd er een rondje door het huis gelopen. De inspecteur had haar beeld gevormd en gaf direct aan dat ik groen licht zou krijgen. Ze vond mijn kennis zeer goed, mijn visie mooi en de ruimte zeer prettig. 
Woorden waar ik heel blij van word natuurlijk 🙂 

Koeties Gastouderopvang in Druten loopt vol

Nu ben ik nog trotser op wat wij bereikt hebben. Komende week is het eindelijk zo ver:

Koeties Gastouderopvang gaat open!!!!!!!!!!!! 

Vol trots kan ik meteen vermelden dat ik vol zit. 
Geen dag is hetzelfde, het kan zomaar veranderen en heb ik wel weer ruimte. Dus zoekt u opvang? Informeer gerust even 🙂

Geplaatst op

Koeties Gastouderopvang gaat naar Druten!

Koeties Gastouderopvang gaat naar Druten

Soms loopt alles anders dan de bedoeling was. Als je een kind hebt ben je dat langzaam aan wel gewend geraakt. Want met kinderen is geen dag hetzelfde en loopt een planning soms volledig in de soep. Ik ben iemand die hierin snel kan schakelen en hier goed op kan inspelen. Echter lopen dingen soms zo onverwachts anders dat zelfs ik moeite heb met schakelen. Dat was afgelopen dagen bij mij het geval.

Ons huis is verkocht, wij blij! Meteen op huizenjacht… HELP! Er staat niks in het fijne Ewijk… Wat nu? Ik heb hier in Ewijk zo ontzettend veel opgebouwd in de (bijna) 4 jaar dat Koeties Gastouderopvang open is. Veel kindjes hebben hier de dag mogen doorbrengen, ouders lieten ze vol vertrouwen achter, terwijl de papa’s en mama’s gingen werken. Ze zijn hier opgegroeid, mijn eigen kinderen zijn hier geboren….

Ik heb hard gewerkt aan mijn trots, mijn opvang, ik heb altijd vol gezeten en steeds meer mensen weten (in Ewijk) wie Koeties Gastouderopvang is. Verhuizen naar een ander dorp zou niet alleen voor mijn gezin maar ook voor mij en mijn opvang veel betekenen…. De kindjes waar ik na al die jaren zo’n fijne band mee opgebouwd heb, de ouders waar het contact zo prettig mee is en natuurlijk ook een inkomen dat weg valt. Mijn hoofd draaide overuren en ik liep dagen lang met hoofdpijn rond. Maar daar stond hij dan…. In Druten wel te verstaan…. het huis dat perfect voor ons is. PANIEK!

We besloten dat we deze kans moesten aannemen, hoe vervelend dit ook voelde richting mijn opvang en de gezinnen die gebruik maken van mijn opvang. Deze stap zou ons brengen naar het dorp waarvan we wisten dat we daar ooit naar toe wilde, zou ons gelukkiger maken dan we al zijn. Dit moesten we doen… Met pijn in mijn buik heb ik alle ouders gebeld, begripvolle reacties volgde. Zo fijn! Wat ben ik hier dankbaar voor

Knoop is doorgehakt, vanaf november Kinderopvang in Druten

De knoop is door, overal is het bekend: Koeties Gastouderopvang gaat naar Druten! Ewijk gaat een gastouder kwijt raken en Druten krijgt er een gastouder bij! Ik ben blij met deze stap en probeer het vervelende gevoel dat soms op komt weg te stoppen. In Druten gaan we vanaf november een nieuwe start maken. Er gaan nieuwe gezinnen komen, nieuwe vriendschappen ontstaan tussen de kindjes en ook onze meiden zullen een grote verandering in gaan. Ze gaan nieuwe klasgenootjes krijgen.

Er zullen zeker nog vele mooie herinneringen gemaakt gaan worden tot 1 november. Wat ga ik extra genieten van al deze blije, lieve en zo vertrouwde kindjes  Vandaag vroegen mijn meiden nog of al die kindjes van Koeties wel zo ver wilde rijden… Toen ik ze vertelde dat deze kindjes (op 1 kindje na) niet mee kunnen moesten ook zij even schakelen….