Geplaatst op

Mijn bakfiets is geen stint

12 september was het zo ver, ik voelde me een jarig kind. De splinternieuwe bakfiets voor 6 kindjes werd geleverd. Een ontzettend grote uitgave maar een uitgave die echt nodig was. De bakfiets waar ik op dat moment mee rond reed werd echt te klein. En met de koudere maanden voor de deur wilde ik alle 6 de kindjes (dus ook mijn eigen schoolgaande meiden) droog kunnen vervoeren. Niks zo vervelend als op school aankomen met natte kleren.

Gastouder met een bakfiets

De bakfiets is echt een mega uitvinding. Het vervoeren van kinderen gaat zo veel makkelijker dan bijvoorbeeld met een wandelwagen of bolderkar. Sneller ook. Ik vind het een must als je zelf schoolgaande kinderen hebt of wanneer je schoolgaande kinderen opvangt. Ook vind ik het veiliger. Alle kinderen zitten samen in de bakfiets, ze zitten bij elkaar en kunnen niet zomaar de straat oplopen zoals zou kunnen als we met z’n allen naar school toe zouden lopen. Ook zitten ze vast in gordeltjes of de jongere kindjes in de daar voorbestemde stoeltjes. Ik heb overzicht, heel fijn!

Toen ik de nieuwe bakfiets uitprobeerde kwam ik erachter dat hij begrensd is op 18km. Dat wist ik voor ik hem kocht al wel, maar nu kwam ik erachter hoe vlot je al aan die 18 km zit. Ik mopperde er wat op… met een lege bak zit je daar namelijk zo aan. En zeker als het regent wil ik graag doortrappen. Maar ik merkte al snel dat wanneer je een volle bak hebt die 18 km een prima grens is.

Toen kwam daar 2 weken na het ontvangen van mijn nieuwe bakfiets de dag van de leidster. 20 september 2018 een dag die niemand snel meer zal vergeten, de dag dat in Oss alles even stil stond. De dag dat de bakfiets in het nieuws kwam, later bleek het om een stint te gaan, de stint werd een bakfiets genoemd in sommige media. Die hele dag heb ik kippenvel gehad, heb ik een vervelend gevoel gehad wanneer ik alle kindjes in de bakfiets zette en ze even extra goed controleerde op de gordeltjes. Ook vroeg ik me af hoe veilig mijn bakfiets was…. Maar tegelijk besefte ik me dat niks veilig is voor zo’n groot gevaarte dat aankomt rijden met een grote snelheid. Brr! Heftig!

Mijn bakfiets is geen stint

Sindsdien kwamen de opmerkingen als ik (nog steeds vol trots) op de bakfiets door het dorp reed. Mensen vroegen aan mij of mijn bakfiets ook een stint was, mensen vroegen zich af of de bakfiets dan wel veilig was of ze hadden oordelen klaarliggen bijvoorbeeld dat ik onverantwoord was om wel door te blijven rijden (niet wetend wat het verschil is tussen de prachtige stint en mijn (net zo prachtige) bakfiets. Afgelopen week fietste ik door de winkelstraat en hoorde ik enkele mannen achter mijn rug om praten over de stint en zich afvragen of dit ook een stint was. Ze zagen mij stoppen en kwamen het vragen. Dat is tenminste fijn! Niet oordelen maar vragen hoe het zit. Ik heb de mannen vriendelijk uitgelegd dat ik met deze bakfiets zelf moet trappen (wel ondersteund met trapondersteuning, dat dan weer wel) en nog belangrijk zelf moet remmen.

Ik ben blij met de bakfiets, de kinderen genieten er ontzettend van en we hebben er in (vandaag precies) 1 maand tijd al bijna 200km mee gereden. Ik hoop dat er nog heel veel veilige, gezellige en gezonde fietsuurtjes bij mogen komen.

Geplaatst op

Bewuste keuzes, ik maakte ze in mijn opvang!

keuze gastouder

Iedere gastouder heeft een eigen visie, een eigen manier hoe ze tegen dingen aankijkt en een eigen aanpak die ze belangrijk vind. Iedere gastouder is dan ook uniek en voor ouders is het belangrijk te kijken wat bij ze past. Er is niet altijd een match. Daarom is het ook zo fijn dat er een breed aanbod aan gastouders en andere vormen van opvang is.

Bewust een gastouder kiezen

Ik zie mijn collega’s dan ook niet als concurrenten omdat ik heel anders werk dan mijn collega’s. De ouders die voor een collega kiezen doen dit bewust. Er is iets in die gastouder wat ze aanspreekt, iets dat ik zeer waarschijnlijk niet heb en/of niet kan bieden. Andersom is dat ook zo. De ouders die hun kindje(s) bij mij brengen hebben hier een bewuste keus in gemaakt, het voelde goed. Mijn benadering of visie sprak ze aan. Dat zouden ze waarschijnlijk bij een collega niet zo gevonden hebben en daarom is de keus voor mij gemaakt. Dat vind ik mooi!

Alles wat ik in mijn opvang toepas voelt voor mij heel vanzelfsprekend. Het hoort voor mij zo, het hoort bij mij en misschien nog wel belangrijker het maakt mijn opvang zoals hij is. Eerder deze week schreef ik een berichtje op Facebook over mijn opvang en de bewuste keuzes die ik gemaakt heb hierin. Ik bedacht me dat het voor mijn volgers en/of potentiele ouders waardevol kan zijn om te lezen hoe ik bepaalde dingen zie en waarom ik ze zo aanpak.

Speelgoed zonder batterijen en minimaliseren

Natuurlijk spelen we bij Koeties wat af. Zo’n 4 jaar geleden heb ik het besluit genomen om al het speelgoed met batterijen de deur uit te doen, het zijn allemaal extra prikkels, prikkels die er al zoveel zijn tijdens zo’n opvang dag. Als expert in hooggevoeligheid bij kinderen heb ik daarom een bewuste keus genomen deze prikkels te beperken door speelgoed met batterijen (dus licht en geluid) weg te laten in mijn opvang. Dit is 4 jaar later nog steeds zo, 95% van het speelgoed is zonder batterijen. De kinderen missen het niet en spelen met voornamelijk open eind materiaal. Open eind materiaal is heel stimulerend voor fantasiespel bij kinderen. Ik kan er ontzettend van genieten. Ik heb 4 jaar geleden ook de keus gemaakt om het aanbod te beperken, achter die keus sta ik ook nog steeds voor 100%. De kinderen spelen bewuster en langer met het materiaal dat er is.

Ik vind het belangrijk om kinderen dingen mee te geven. Respect voor mens, materiaal en de omgeving is hier ’n voorbeeld van. Maar ook kleine dingen als echt naar elkaar luisteren, samen aan tafel eten en op elkaar wachten. Wanneer een kindje iets nieuws kan sta ik hier echt even bij stil met de andere kinderen. Zo is er veel betrokkenheid binnen mijn opvang. Afgelopen maandag was er een dreumes die zijn eerste stapjes aan ons showde. Niet alleen ik maar alle aanwezige kinderen waren heel trots! Er werd geklapt, gejuicht en er was zelfs even een polonaise van enthousiasme met een blije dreumes voorop.

De allerkleinste hebben hier geen box. Ook dat is een bewuste keus. Ik vind het mooi om te zien hoe kinderen bij de baby gaan liggen, hoe voorzichtig ze ermee omgaan en hoe ze de baby aan zichzelf laten voelen, ze ontdekken elkaar en bouwen zo een mooie band op. De baby is echt onderdeel van onze opvang. De fles of een luier wordt aangegeven, een speentje of speeltje gepakt. En als de baby huilt is er altijd wel iemand in de buurt die even een kijkje komt nemen. Mijn eigen dochters vinden het fijn om even bij de baby te gaan liggen.  Zonde om dit alles te ontnemen door gebruik van een box, toch?

Bewust stilstaan bij elkaar

Als er een kindje naar bed gaat zeggen de andere kinderen even gedag, dit zijn we in mijn opvang gewend en de meeste kindjes doen dit al uit zichzelf. Ik vind het fijn voor het kindje dat gaat slapen, herkenbaar moment voor het slapen gaan. Zo komt het slapen niet zo onverwachts. Ook vind ik het prettig voor de kinderen die wakker blijven, ze weten zo dat ik even de ruimte uit ben om een kindje naar bed te brengen. Dat lijkt mij prettiger dan wanneer ik zomaar ineens verdwijn. Als een kindje slaapt houden we hier rekening mee door niet te gillen en stampen.

Ik vind het ook erg belangrijk dat een kind zichzelf kan zijn en dat kinderen leren door te spelen. Vroege voorschoolse programma’s zijn niet mijn ding. Natuurlijk bereid ik kinderen voor op school door allerlei activiteiten en educatieve bezigheden met ze te doen maar wel op hun niveau en binnen hun interesses. Het past niet bij mij om aan de slag te gaan met de boerderij terwijl een kind juist druk bezig is als poppenmoedertje. Ik ben meer van spontane momenten en gesprekken waar ik op in speel. Kinderen hebben een breed interesse gebied en zijn ontzettend leergierig voorgekauwd werk in (na mijn mening) in de peuter leeftijd niet nodig. Een kind leert veel meer wanneer ik inspeel op z’n interesses en spel op dat moment en van 100% aandacht. Immers: Alles wat je aandacht geeft groeit ♥.