Zieke kindjes in de opvang, hoe gaat dat?

Zodra de R in de maand komt merk ik het meteen, hoe stom dat ook klinkt, het is ieder jaar weer waar… 
De deuren staan niet meer de hele dag open, ramen worden vaker gesloten en ook de verwarming springt weer aan. Heel bewust lucht ik iedere dag minstens 2 keer de ruimte wanneer wij naar school zijn. Maar het is niet te voorkomen zo lijkt het. Zieke kindjes. 

De doekjes zijn niet aan te slepen voor al die liters snot die uit die kleine, schattige kinderneusjes komt lopen. Regelmatig moet ik me in vreemde bochten wringen om de hoestbuien recht in mijn gezicht te ontwijken en dan heb ik het nog niet gehad over al die snotgezichtjes die ik de hele dag aan het poetsen ben. Want om een doekje vragen doen/kunnen ze meestal nog niet en om er toch vanaf te zijn wrijven ze even onder hun neus langs met hun mouw of hand. Resultaat een heel snotspoor over de wang. 

Ik maak zeer regelmatig het speelgoed en alle meubels schoon, aan de hygiëne kan het dus niet liggen. Maar wat we er samen ook aan doen, er is geen ontkomen aan. En hoe vervelend het ook is, ze bouwen er wel weerstand van op. Naarmate de kindjes ouder worden merk ik het ook wel, ze zijn minder snel ziek dan voorheen. Toch nog een voordeel 😉

Maar hoe gaat dat nu? Zo’n ziek kindje in de opvang? Dat is een van de vele vragen die ieder gezin bij de kennismaking stelt. Mag een ziek kind bij mij komen? Het antwoord is niet direct met JA te beantwoorden. Er zijn verschillende dingen waar ik rekening mee moet houden. 
Maar een ding is zeker, zodra het zieke kind alle aandacht van mij voor zichzelf nodig heeft kan ik niet meer de hulp bieden die het kindje nodig heeft. Er zijn immers nog meer kinderen die mijn aandacht nodig hebben. Dat is dus altijd mijn graadmeter. 

Koorts? Hoe ga ik daarmee om? Mijn ervaring is dat ik hier weinig over kan vastleggen. Een kind met 39 graden koorts kan zich verder prima voelen terwijl een kind met 38,5 graden koorts heel beroerd kan zijn. Koorts is voor mij dus niet direct de graadmeter. Wel heb ik voor mijzelf de grens van 39.5 aangehouden. Is een kind in mijn opvang terwijl het koorts heeft dan contact ik de ouders. Ik overleg, het kind hoeft niet altijd direct gehaald te worden. Ik kijk hierin vooral naar hoe het kind zich voelt. Huilt het veel? Dan is het in mijn opvang waarschijnlijk te druk voor dat zieke lijfje of het heeft behoefte aan papa/mama. Spuugt het en/of heeft het diarree? Ook dan vind ik dat het kind gehaald moet worden, niet perse voor het kind zelf, maar voor de hygiëne van de andere kinderen. 

Zoals je ziet is dat echt afhankelijk van de situatie en het kind. Maar ik trek wel een lijn en heb grenzen voor mijzelf. Besluit ik dat het kind gehaald moet worden dan is het ook verplicht het kind op te halen. Ik neem dit besluit niet voor mijn eigen belang, ik neem dit besluit voor het belang van het kind (en de andere kinderen of mijn eigen gezondheid). Een zieke gastouder heeft niemand iets aan 🙂